Geen enkel bouwblok in de Waterwijk heeft zoveel wijzigingen ondergaan als de zone tussen de Oudevest en de Minnemeers. Slechts twee middeleeuwse percelen bleven nagenoeg intact: het kadasternummer 222 met huis nr. 12 uit 1820 en het kadasternummer 221 met huis nr. 14-16 uit 1843.

Reeds vroeg waren er bedrijfjes gevestigd die overwegend in de textielsector actief waren. Vooral de tijkweverij (ruw linnen zeildoek) en de textielververij waren er belangrijk.

In de late 18de eeuw werden de achtererven van twee huizen omgevormd tot steegbeluiken. Deze werden al in de 19de eeuw opgeslorpt samen met andere percelen in eerst een viertal, later slechts één enkel groot bedrijf: Desmet-Guéquer.

Een reconstructie van de perceelsstructuur anno 1337 en beschrijving van de verdere evolutie ervan in Stadsarcheologie. Bodem en Monument in Gent, jg. 22 (1998), p. 32-36.

Beschrijving van de activiteiten in de 18de eeuw in Tijdschrift voor Industriële Cultuur, jg. 1995, deel 52, p. 53 e.v.
In datzelfde tijdschrift: bijdragen over de vestingsplaats van het MIAT, de katoenspinnerij Desmet - Guéquier (jg. 1987, p. 45 – 59; jg. 1992, p. 23 -29)